Tania Poppe Tania Poppe actrice | regisseur | maker | pedagoog | stem
U bent nu hier: Home - Actrice

Actrice

'Spelen is samenzijn, kijken, luisteren, voelen en loslaten. Spelen is plezier hebben, is geven, aan je medespeler en dus ook aan je publiek. Spelen is emotie, is gevatheid, is een knipoog, is humor, is een lach en een traan, spelen is een spiegel en zoveel meer. Daarom hou ik van spelen, uit het diepst van mijn hart!'

 

Ik ben vanuit mijn dans- en bewegingsverleden een lichamelijke speler. Mijn queeste start steeds vanuit het lichamelijke.

Ik ben een expliciete speler, zowel in het grote als in het kleine. Omdat elke beweging, groot of klein, van belang is.

 

Voor mij staat de lichaamstaal op de eerste plaats, dan komt de intonatie en vervolgens de inhoud. Als het eerste en tweede niet in acht worden genomen, dan zal de inhoud nooit gevat worden.

 

 

mijn 'doorloop'...

 

Op 7 jarige leeftijd start ik met klassiek ballet op Het Stedelijk Instituut voor Ballet. Ik blijf deze doorgedreven opleiding volgen tot mijn 14. Dit zal de basis blijven van alles wat ik daarna doe. Niet enkel lichamelijk maar vooral ook geestelijk. Dansen op topniveau vergt een onnavolgbare discipline die je in je leven meeneemt.

Later stap ik over naar De Muzische Vorming, een opleiding waarin drama en muzische kunsten op de voorgrond staan.

Daarnaast blijf ik wekelijks in avondschool ballet volgen en tijdens de vakanties neem ik deel aan Internationale dansstages. Er zijn regelmatig optredens.

Ik speel al kleine rollen in de toenmalige KNS en krijg de hoofdrol in 'De Golf' een project van de KJT geleid door Jos Dom.

 

Op 17 jarige leeftijd start ik mijn opleiding aan Studio Herman Teirlinck. Ik studeer af op mijn 21. Nog tijdens de schooltijd speel ik een hoofdrol in 'Ad Fundum', de eerste Film van Erik Van Looy. Ik start bij Theater Antigone in Kortrijk, maar voel al snel dat ik graag zelf stukken wil maken.

 

Naast freelance werk bij TV en theater maak ik met Fania Sorel eigen producties. We vinden partners en co-producenten: De Verrukking, de Werf in Brugge en de KVS.

In '99 starten we een eigen groep 'MillenniumProof'. We vragen subsidies aan en hebben grote plannen.

Ik maak binnen de groep mijn eerste monoloog die ik speel in Theater aan Zee. De subsidies blijven uit, Fania wordt aangeworven in het Ro-theater te Rotterdam, waar ze de komende 15 jaar zal groeien tot een grote gerenommeerde actrice.

 


 

Om mijn queeste te vervolgen en te begrijpen waarom we geen subsidies krijgen, start ik met 'theaterwetenschappen'. Zij die de subsidies toekennen hebben veelal die opleiding gevolgd en ik wil weten hoe men, aan de andere kant van de lijn, naar 'theater' kijkt.

 


WOESTIJN '93

In die periode kom ik terecht bij Woestijn '93, een gezelschap opgericht door Hazim Kamaledin, een gevluchte Irakees en theatermaker. De volgende 4 jaar zal ik met hem de kern vormen van dit experimentele bewegingstheater. Bij Hazim leer ik een heleboel nieuwe bewegings/disciplines: Butoh, Grotowski, Meyerhold. Daarmee gaan we aan de slag in intense en doorgedreven repetities die alles waarbinnen het theater zich beweegt in vraag stellen.

 

De volgende vier jaar ontwikkel ik binnen Woestijn '93 nieuwe theatertechnieken, onderzoek ik grondig het theaterlandschap, schrijf ik 'wetenschappelijke' papers en werk ik mijn opleiding theaterwetenshappen met succes af.

 

De drang om zelf te creëren blijft groot en ik krijg binnen Woestijn '93 de kans om ook een eigen project te maken. 'Womb' wordt een bijna woordeloze voorstelling met de thematiek 'consumptiemaatschappij waarin 'Barbie & Ken' de hoofdrol spelen. Ik realiseer 'Womb' in co-productie met de Pianofabriek te Brussel. Ik start ook met het coachen en opleiden van acteurs en scholieren binnen de nieuwe bewegingstechnieken die we ons eigen gemaakt hebben in Woestijn '93.

 


Na 4 jaar krijgt Woestijn '93 geen subsidies meer en ik sla een nieuwe weg in. Ik speel 2 producties bij Ceremonia van Eric Devolder, waarbinnen ik een nieuwe groep start: tgDeGroep. Ik blijf bewegingstheater maken en onderzoek welke impact ons leven heeft binnen 'Het Bedrijf'. Bedrijf#1 en Bedrijf#2'Impact' komen tot stand.

 


SERING

Ondertussen ben ik gestart in Sering, een sociaal artistieke werkplaats, waar ik onderdeel ben van een opleiding voor allochtone jongeren in drama ism de VRT. Ik word een vaste artistieke medewerker voor de komende 7 jaar.

Ik maak stukken met jongeren, kwetbare groepen, semi-professionele alochtonen. ik verzorg dramaturgie, PR, krijg de leiding voor een grootschalig scholenproject met 4 scholen in het kader van de WVTC (Wereldwijde Virtuele Theater Carrousel), een wereldwijde samenwerking tussen Sering en andere sociaal-artistieke werkplaatsen. In totaal werk ik projecten uit met 450 kinderen van 7 tot 16 jaar. Bij Mia Grijp, de bezieler van Sering, krijg ik ook nog opleiding in camera technieken, editing maar vooral in nieuwe bewegings- en scènetechnieken: Lessac en Lecoq.

 


DE LEESBEESTEN

Ik richt met Ann Ceurvels de leestheatergroep 'De LeesBeesten' op. We maken interactief leestheater voor kinderen met live muziek.

Op aanvraag van Martine van Autrijve (boekingskantoor KOORTZZ) maken Ann Ceurvels en ik een erotisch getinte volwassen leestheaterproductie, 'Moi Non Plus'.

 

Ik blijf tot op heden onder de vleugels van het boekingskantoor 'Koortzz' met Martine samenwerken. in opdracht van Martine bewerk en regisseer ik de Nederlandse succesproductie '237 redenen voor seks'.

 


MALSCHE POPPE

Ik start ook een nieuw duo op, 'Malsche Poppe' met stand up actrice Veerle Malschaert. 'Helpende Handen' wordt onze eerste productie.

 


 

Tot op heden blijf ik zoeken naar mooie projecten, theaterstukken, blijf ik creëren en bedenken. Mijn queeste is nog zeker niet afgelopen en mijn goesting om te spelen, om iets te kunnen teweegbrengen bij het publiek is té groot. Ondanks het feit dat ik in al die jaren ook wel te zien geweest ben in een gast- of vaste rol in een dramareeks, ligt mijn hart bij het spelen en maken van theater.